‘Ik rommel maar wat aan’, zei hij, terwijl hij een shuffle deed door zijn meegebrachte stapeltje boeken. Hij las verhalen voor uit zijn laatste boek, afgewisseld door een koddige anekdote hier en daar. Over Truus van Hanegem, bijvoorbeeld. En dan weer een kort gedichtje van een slordig papiertje waar hij zijn gedachten op neer had gekrabbeld. Nico Dijkshoorn stond afgelopen weekend op het Holland Sport Festival in de Verkadefabriek in Den Bosch. En hij deed precies waar ik voor kwam: De meest prachtige verhalen voorlezen. Over Kuif den Dolder. Over Joop Zoetemelk. Over wielrennen waar hij eigenlijk geen hol van snapte, maar dat o zo graag zou willen. De grote Nico Dijkshoorn stond  voor mij te vertellen. Over niks. Over alles. En hier en daar over een willekeurig stuk vlees.

Ik ben een groot fan van Nico Dijkshoorn. Nog nooit heb ik iemand zo mooi horen verhalen over ossenworston en achterhammon. Ik geef geen reet om voetbal, maar als Dijkshoorn  erover vertelt ren ik naar de winkel om een DutchDress te halen en schmink ik mijn hele gezicht rood-wit-blauw. Fuck it, ik kijk zelfs naar een wedstrijd van de IJsselmeervogels tegen Blauw-Ruk ’67. Dijkshoorn maakt het draaglijk. Zelfs het hele politieke circus van deze week wordt bijna een beetje leuk door zijn relativerende woorden bij De Wereld Draait Door. Tijdens mijn opleiding tot grafisch ontwerper werd mij vaak verteld dat ik ‘Out of the box’ moest denken. Dijkshoorn is hier het ultieme voorbeeld van, ze zouden hem op elke creatieve opleiding als gastdocent moeten neerzetten. Deze man doet niet aan dozen. Deze man doet hooguit aan een plastic zakje van de keurslager, die gaat waar de wind haar brengt.

Daar stond hij dan, afgelopen weekend. In mijn stad. Zwart pak, ongeschoren kop en zonder doos. Hij had een half uur om zijn ding te doen. Volgens mij was hij net zo nerveus als ik. Ik heb nog nooit een man van 50 zo vaak zijn bril zenuwachtig zien op- en afzetten. Omdat hij toch nog een kleine anekdote had voor het verhaal wat hij ging voorlezen. En na afloop van elk gedichtje een applaus waar hij zichtbaar niet zo goed mee om wist te gaan. Schitterend. Wat mij betreft had hij de hele avond zo door mogen gaan. Fuck Wilfried De Jong en die ene gast die in 1876 een tour-etappe in één of ander Frans schijtdorpje gewonnen had. Fuck het ‘Petje op/petje af’-spelletje. (Niet in de laatste plaats omdat ik na de eerste vraag al moest gaan zitten, trouwens)

Bij de borrel na het hele ‘Holland Sport’ gebeuren had ik eindelijk de moed om hem aan te spreken. Hem te bedanken voor de fijne avond en voor de mateloze inspiratie. Ik vroeg hem naar wat volgens hem zijn grote kracht was en waarom. Helaas maakte ik meteen de grote fout door hem te vragen: ‘Maar eigenlijk is het toch gewoon een beetje een trucje wat je doet, of niet?’. Hij was beledigd, zei hij. Kut. Dat was niet m’n bedoeling. En daar sta je dan, met je kop vol drank en je bek vol prei. Voor mijn persoonlijke  grootmeester van de moderne literatuur, die beledigd is door jouw woorden. ‘Ik schrijf zelf ook wel eens verhaaltjes, en je bent een grote inspiratiebron!’, probeerde ik het stotterend nog goed te maken, terwijl mijn alcoholniveau mijn onderste oogleden bereikt had. Nico had zijn interesse in mij al verloren maar gaf me toch nog een vriendschappelijke schouderklop. ‘Schrijf over wat je bezighoudt, en dan kom je er wel’, vertrouwde hij me toe. ‘Maar… Maar… Maar…’ Stamelde ik nog. Het leed was al geschied. ‘Mijn volgende column gaat over U!’, probeerde ik nog in een allerlaatste, beleefde lijmpoging. ‘Ik ga hem lezen!’ riep hij me na. Ik ben benieuwd.


This post is tagged , ,

7 Responses

  1. Stefan Edwards zegt:

    Zoals gewoonlijk weer een mooi verhaal. Al wil ik er wel bij melden dat ik hier toch graag een blog had gelezen over het trostokkiefeest ;-)

  2. Zoals ik al zei. Gewoon schrijven over wat je meemaakt. Vrij heldere samenvatting vind ik het. Dank je. Grappig van die bril trouwens. Het zijn denk ik geen zenuwen, maar meer dat ik het hele concept bril nog niet begrijp. Ik denk steeds als ik iets vertel, zonder te lezen: “waarom houd ik in godsnaam die bril op mijn kop?”

    Nu ja, etc. Goed dat je er was en er over hebt geschreven.

    Nico Dijkshoorn

  3. Jorg Kuijl zegt:

    Leuk stukkie Martijn.
    Maar wat je over Wilfried en de wielrenner zeggen hebt is niet erg aardig. Als fiets-fanaat moet ik natuurlijk wel voor deze twee heren opkomen. Laatst heb ik op een middag eens met Wilfried de Jong staan ouwehoeren over boeken, fotografie, schrijven en natuurlijk fietsen. Aardige vent ook.

    Gr,

    Jorg
    http://www.pokergraphics.com/koersvandedag/

  4. Martijn zegt:

    @Coen:

    Hahaha!

  5. Ank zegt:

    Prachtig, een reactie van “de grote” himself. *glundering*

  6. yeezy zegt:

    I simply had to thank you very much all over again. I’m not certain the things I would’ve done in the absence of these points revealed by you about that field. Previously it was the terrifying issue in my position, but discovering a new well-written technique you dealt with that made me to cry with gladness. I am just grateful for your work and as well , pray you are aware of a powerful job you are accomplishing educating other individuals all through your blog. Most likely you’ve never encountered any of us.

Leave a Reply

Categories

Get Adobe Flash playerPlugin by wpburn.com wordpress themes